Ψυχικές διαταραχές, πολυγονιδιακή ευαλωτότητα και ευθύνη
Οι περισσότερες ψυχικές διαταραχές δεν οφείλονται σε ένα γονίδιο ή σε μία μοναδική αιτία. Προκύπτουν από τη σύνθετη αλληλεπίδραση πολυγονιδιακής ευαλωτότητας με τις πρώιμες εμπειρίες και το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Η γενετική προδιάθεση αυξάνει πιθανότητες· δεν προδικάζει την εκδήλωση μιας διαταραχής.
Ένα σταθερό, ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά. Οι γονείς δεν ευθύνονται για τα γονίδιά τους, ενώ η ψυχική διαταραχή ενός γονέα δεν σημαίνει από μόνη της γονεϊκή ανεπάρκεια. Υπάρχει όμως ευθύνη έγκαιρης αναζήτησης βοήθειας όταν μια νόσος, εξάρτηση ή συμπεριφορά επηρεάζει τη φροντίδα και την ασφάλεια του παιδιού.
Η βία, η κακοποίηση, η χρόνια παραμέληση, η σοβαρή οικογενειακή αστάθεια και η ανεπαρκής επίβλεψη αυξάνουν τον κίνδυνο ψυχικών και αναπτυξιακών δυσκολιών, χωρίς να καθιστούν την έκβασή τους αναπόφευκτη.
Η σωστή στάση δεν είναι η ενοχοποίηση, αλλά η έγκαιρη παρέμβαση, η θεραπεία και υποστήριξη των γονέων και, όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, η άμεση προστασία του ανηλίκου. Η πρόληψη αποτελεί κοινή ευθύνη της οικογένειας, των υπηρεσιών υγείας και της Πολιτείας
