Το πρόσφατο περιστατικό ανθρώπινης απώλειας σε αφύλακτο χώρο νοσοκομείου, που ήρθε στο φως, έρχεται να προστεθεί με οδυνηρό τρόπο σε μια αλυσίδα παρόμοιων γεγονότων, τα οποία καταγράφονται δυστυχώς με ανησυχητική συχνότητα σε υγειονομικές μονάδες της χώρας.
Ως ΚΛΙΜΑΚΑ, βρισκόμαστε το τελευταίο διάστημα σε ενεργή διαδικασία τεκμηρίωσης, παρέμβασης και εκπαίδευσης γύρω από το κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας στους χώρους περίθαλψης, στο πλαίσιο της συνολικότερης προσπάθειας διαμόρφωσης περιβαλλόντων που να συμβάλλουν ουσιαστικά στην πρόληψη της αυτοκτονίας.
Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουμε να γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών που υποδεικνύουν κενά, καθυστερήσεις και παραλείψεις, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Τα νοσοκομεία είναι, πρωτίστως, χώροι φροντίδας και προστασίας. Όμως, σε επαναλαμβανόμενα περιστατικά, αποδεικνύονται και χώροι υψηλού κινδύνου — όχι λόγω ιατρικών αστοχιών, αλλά εξαιτίας ελλιπών μέτρων ασφαλείας.
Αφύλακτες ταράτσες, ανεξέλεγκτα κλιμακοστάσια, ανοικτές προσβάσεις σε χώρους με αυξημένο ρίσκο, συνθέτουν μια εικόνα που δεν συνάδει με τη βασική αρχή της φροντίδας: την ασφάλεια του ανθρώπου.
Η ασφάλεια δεν αφορά μόνο την αποτροπή αυτοκτονιών — αν και αυτό από μόνο του αποτελεί κρίσιμο λόγο άμεσης παρέμβασης. Αφορά και την αποτροπή ατυχημάτων, την προστασία ατόμων με νοητικές ή ψυχικές δυσκολίες, την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα σε περιβάλλοντα ευαλωτότητας.
Η ΚΛΙΜΑΚΑ γνωρίζουμε καλά και έχουμε θεσμικά τονίσει, εδώ και καιρό, την ανάγκη εντοπισμού και θωράκισης των λεγόμενων “σημείων υψηλού κινδύνου” στους χώρους υγειονομικών δομών. Οι λύσεις που απαιτούνται είναι απλές, λειτουργικές και ελάχιστου κόστους:
• ασφαλισμένες έξοδοι και ταράτσες,
• βασική εποπτεία σε προσβάσιμους εξωτερικούς χώρους,
• εκπαίδευση προσωπικού σε ζητήματα πρόληψης και διαχείρισης κινδύνου,
• σαφείς διαδικασίες και πρωτόκολλα.
Σε έναν χώρο όπου άνθρωποι βρίσκονται σε κρίσιμες φάσεις της ζωής τους — ψυχικά, σωματικά, συναισθηματικά — η ευθύνη της πρόληψης δεν μπορεί να είναι τυπική ούτε περιστασιακή.
Πρέπει να είναι οργανωμένη, διαρκής και συστηματική.
Η πρόληψη και η ασφάλεια δεν είναι ζήτημα υψηλής τεχνολογίας.
Είναι ζήτημα βούλησης. Και προστατεύουν ζωές.
