Σύμφωνα με την έννοια του Συνδρόμου Αυτοκτονικής Κρίσης (Suicide Crisis Syndrome – SCS), το οποίο έχει προταθεί ως διακριτή κλινική οντότητα στο πλαίσιο του Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), η αυτοκτονική κρίση δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με την κατάθλιψη ή με μια σταθερή και διαρκή επιθυμία θανάτου. Αντίθετα, περιγράφεται ως μια κατάσταση οξείας γνωστικής, συναισθηματικής και σωματικής απορρύθμισης, η οποία χαρακτηρίζεται από:
• απώλεια γνωστικού ελέγχου και έντονα απαισιόδοξη αντίληψη για το μέλλον,
• αφόρητο ψυχικό πόνο,
• αισθήματα εγκλωβισμού, απελπισίας και ματαιότητας,
• υπερευαισθησία και αυξημένη ψυχοσωματική διέγερση,
• αϋπνία, νευρικότητα και αδυναμία ηρεμίας,
• κοινωνική απόσυρση,
• καθώς και έντονη ανάγκη διαφυγής από μια κατάσταση που βιώνεται ως αδιέξοδη και αβάσταχτη.
