Σήμερα, προπαραμονές Χριστουγέννων, η Kουζίνα του Δρόμου της ΚΛΙΜΑΚΑ μετατράπηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από έναν χώρο προσφοράς φαγητού. Έγινε ένας τόπος συνάντησης. Ένας τόπος όπου οι άνθρωποι στάθηκαν ο ένας δίπλα στον άλλον χωρίς ρόλους, χωρίς αποστάσεις, χωρίς βιασύνη.
Στρώσαμε το τραπέζι όσο γιορτινά μπορούσαμε, μαζί με το catering του κοινωνικού συνεταιρισμού Κλιμαξ Plus. Φάγαμε μαζί, όχι απέναντι. Ανταλλάξαμε κουβέντες απλές και βαθιές μαζί. Ιστορίες ζωής που ειπώθηκαν χαμηλόφωνα, ιστορίες που κουβαλούν απώλειες, κόπωση, αλλά και πείσμα για ζωή. Κάποιοι μίλησαν, κάποιοι απλώς άκουσαν. Και αυτό ήταν εξίσου σημαντικό.
Κοιτάξαμε προσεκτικά όσους έχουν παθολογικές ανάγκες, με φροντίδα και σεβασμό. Όχι βιαστικά, όχι τυπικά. Με ενδιαφέρον αληθινό. Γιατί πριν από κάθε ανάγκη υπάρχει ένας άνθρωπος που θέλει να τον δουν.
Για λίγες ώρες, γίναμε μια κοινότητα. Μια μικρή οικογένεια δρόμου. Γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, πιαστήκαμε από το ίδιο τραπέζι και την ίδια στιγμή. Δεν υπήρχαν «αυτοί» και «εμείς». Υπήρχε μόνο το μαζί.
Αυτό είναι οι γιορτές για εμάς. Όχι φώτα και στολίδια, αλλά παρουσία. Όχι μεγάλα λόγια, αλλά πράξεις.
Μοιράσαμε φαγητό, ναι — αλλά κυρίως μοιραστήκαμε ζεστασιά, αξιοπρέπεια και ανθρώπινη επαφή. Και αυτό μένει.
