Η συζήτηση που επανέρχεται τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει ένα διαχρονικό κενό στο σύστημα ψυχικής υγείας: την έλλειψη οργανωμένης και υπεύθυνης συνέχειας φροντίδας για ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα μετά το εξιτήριο από νοσοκομειακές ή ψυχιατρικές δομές. Το κρίσιμο αυτό διάστημα συχνά αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο υποτροπής, εγκατάλειψης θεραπείας και σοβαρών συνεπειών για τους ίδιους τους ανθρώπους και το περιβάλλον τους. Το πρόσφατο τραγικό περιστατικό αποτελεί υπενθύμιση ότι οι κίνδυνοι μπορεί να είναι προαναγγελθέντες όταν δεν υπάρχει συντονισμένη φροντίδα. Η ΚΛΙΜΑΚΑ δεν περίμενε τη θεσμοθέτηση για να εφαρμόσει στην πράξη τη συνέχεια φροντίδας. Εδώ και χρόνια υλοποιούμε αυτή τη λογική στην καθημερινή μας λειτουργία, παρακολουθώντας συστηματικά τους ανθρώπους που υποστηρίζουμε, με σταθερή ιατρική και ψυχιατρική φροντίδα, παρουσία στην κοινότητα και διεπιστημονική προσέγγιση. Είναι πολύ πιθανό η σχετική πρόταση να βρίσκεται ακόμη στα αρχεία της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας, ως μια ανεκπλήρωτη αλλά διαχρονικά επίκαιρη ανάγκη. Ιδιαίτερα στους συναισθηματικά ευάλωτους και αυτοκτονικούς ασθενείς, η συνέχεια φροντίδας μετά το εξιτήριο αποτελεί για εμάς οργανωμένη υπηρεσία και όχι θεωρητική πρόταση. Η στενή παρακολούθηση, η διαρκής επαφή και η έγκαιρη παρέμβαση έχουν αποδειχθεί καθοριστικές για την πρόληψη της επιδείνωσης και τη διασφάλιση της ζωής. Η εμπειρία αυτή επιβεβαιώνει ότι η θεραπεία δεν ολοκληρώνεται με το εξιτήριο. Αντίθετα, τότε ξεκινά η πιο ευάλωτη φάση, όπου η απουσία δομών και συντονισμού μπορεί να αποβεί κρίσιμη. Η συνέχεια φροντίδας δεν είναι πολυτέλεια ούτε εξαίρεση· είναι βασική προϋπόθεση για ένα υπεύθυνο και ανθρώπινο σύστημα ψυχικής υγείας.Η ΚΛΙΜΑΚΑ επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο την πολυετή εμπειρία της στη συνέχεια φροντίδας μετά το εξιτήριο και δηλώνει έτοιμη να τη θέσει στη διάθεση της Πολιτείας και των αρμόδιων φορέων, ώστε κανένας άνθρωπος με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας να μη μένει αόρατος και μόνος. .